13 lutego 2026 roku Madzia grała w siatkówkę na lekcji wychowania fizycznego. Podczas odbicia piłki nadgarstkiem poczuła silny ból ręki. Rodzice pojechali z nią na Szpitalny Oddział Ratunkowy, gdzie wykonano zdjęcie RTG i tomografię komputerową, które wykazały złamanie kości przedramienia. To była dla nich trudna wiadomość, ale wtedy jeszcze nie podejrzewali, że za urazem może kryć się coś znacznie poważniejszego. Madzia jest leworęczna, a złamanie dotyczyło właśnie jej ręki, którą pisze, uczy się i wykonuje większość codziennych czynności. Ortopeda zalecił noszenie ortezy, a przez kolejne dwa miesiące rodzina regularnie przyjeżdżała na kontrole. Wszystko wyglądało dobrze, kość prawidłowo się zrastała i mama cieszyła się, że córka stopniowo wraca do sprawności. Dopiero badanie rezonansem magnetycznym pokazało, że przyczyna złamania była zupełnie inna, niż początkowo sądzono. W kości znajdował się guz.
Po dwóch miesiącach leczenia złamania rodzice usłyszeli diagnozę, nowotwór złośliwy. Ortopeda nie zwlekał i skierował ich na konsultację do Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. Na miejscu wykonano kolejne badania, w tym RTG, a następnie skierowano Madzię na biopsję. 23 kwietnia pobrano materiał do badań, a pięć dni później zadzwonił lekarz z wynikiem. U córki rozpoznano kostniakomięsaka, czyli złośliwy nowotwór kości. Trudno opisać, co czuli rodzice w tamtej chwili. Jeszcze niedawno byli przekonani, że zajmują się zwykłym złamaniem, a teraz dowiedzieli się, że Madzia musi rozpocząć leczenie onkologiczne.
Madzia ma założony port naczyniowy, przez który otrzymuje leczenie. Rozpoczęła chemioterapię według schematu MAP, zgodnie z protokołem EURAMOS. 31 lipca przeszła poważną operację, podczas której lekarze usunęli zmieniony chorobowo fragment kości przedramienia i wszczepili endoprotezę. Zabieg się udał i przyniósł rodzicom ogromną ulgę, jednak operacja nie oznaczała końca leczenia. Madzia jest obecnie po czwartym cyklu chemioterapii. Jej organizm jest już bardzo osłabiony, córka zmaga się z brakiem apetytu, pogorszeniem samopoczucia i częstymi spadkami wyników badań krwi. Patrzenie na to, jak leczenie wyczerpuje własne dziecko, jest dla rodziców niezwykle trudne. Chcieliby, żeby mogła odpocząć i odzyskać siły, ale wiedzą, że przed nią nadal jest droga związana z leczeniem i powrotem do sprawności.
Większość czasu mama spędza z Madzią w szpitalu. Zdarza się, że co dwa dni muszą jechać do Warszawy na badania i kwalifikację do kolejnego podania chemioterapii, a za każdym razem pokonują ponad 300 kilometrów. To nie tylko wielogodzinna podróż, ale też konieczność organizowania transportu, pobytu i wszystkich spraw związanych z leczeniem. Jednym z największych codziennych problemów jest ustalenie, kto zawiezie nas do szpitala, a terminy badań i kwalifikacji wyznaczają rytm życia całej rodziny. Do kosztów leczenia dochodzą wydatki na dojazdy i pobyty w Warszawie, a przy tak częstych podróżach stają się one coraz większym obciążeniem.
W domu czekają dwie córki. Madzia ma dwie siostry, starsza ma 15 lat i chodzi do szkoły średniej, a młodsza ma cztery i pół roku i uczęszcza do przedszkola. Kiedy mama jest z Madzią w Warszawie, tata zostaje w domu i zajmuje się najmłodszą córką, w tym czasie nie może pracować. Musimy nieustannie godzić leczenie Madzi z opieką nad pozostałymi dziećmi, szkołą, przedszkolem i codziennymi obowiązkami. Każdy wyjazd oznacza kolejne rozstanie i konieczność zorganizowania życia domowego na nowo. Chcielibyśmy móc po prostu być razem, bez ciągłego sprawdzania terminów kolejnych wizyt i zastanawiania się, jak zorganizować następny wyjazd do Warszawy.
Madzia zawsze lubiła szkołę, bardzo lubiła się uczyć i chodzić do szkoły. Codzienne lekcje, kontakt z nauczycielami i kolegami były ważną częścią jej życia. Dziś nie może uczestniczyć w zajęciach tak jak wcześniej, korzysta z nauczania zdalnego, próbując łączyć obowiązki szkolne z leczeniem i osłabieniem po chemioterapii. To ogromna zmiana dla dziecka, które lubiło szkolną codzienność. Choroba wpłynęła też na jej samodzielność, bo operacja dotyczyła lewej ręki, tej, którą Madzia posługuje się najczęściej. Przed nią rehabilitacja, która ma pomóc w odzyskiwaniu sprawności po tak poważnym zabiegu, a Madzia bardzo chciałaby znów swobodnie pisać, uczyć się i wykonywać codzienne czynności bez ograniczeń wynikających z choroby.
Od zwykłej lekcji WF-u do diagnozy nowotworu, chemioterapii i poważnej operacji minęło zaledwie kilka miesięcy, a życie rodziny zmieniło się całkowicie. Przed Madzią dalsze leczenie i rehabilitacja, a potrzebne są środki na leki, rehabilitację, transport oraz koszty pobytów w Warszawie, a także pozostałe wydatki związane z leczeniem córki. Dzięki wspólnej akcji udało się pokryć brakujące do celu 39 700 zł. To kwota, która domyka zbiórkę i realnie odciąża rodzinę w czasie częstych dojazdów, rozłąk i kosztów leczenia. To wsparcie, dzięki któremu Madzia może odzyskiwać siły i sprawność lewej ręki, a rodzice mają szansę zadbać o jej leczenie i jednocześnie zachować choć trochę spokoju w tym trudnym czasie, aż Madzia wróci do szkoły i swoich rówieśników.